Początki bankowości

Początki bankowości

Złoto było bardzo korzystnym, a jednocześnie wygodnym środkiem płatniczym, jednak i w jego przypadku istniało kilka wad. Problem dotyczył w szczególności dużych transakcji, do których należało posiadać większe ilości złota. Zarówno dla kupujących, jak i sprzedających było to nieporęczne rozwiązanie. Z czasem ustalono, że najlepszą opcją będzie magazynowanie złota. Wówczas właściciel dostałby kwit składowy, który upoważniałby go do wydania złota w dowolnym momencie. Usługa magazynowania nie byłaby jednak darmowa.

Coraz częściej zaczęto wykorzystywać owe kwity składowe, jako zapłatę za daną transakcję. Kwity składowe zaczęły stanowić odpowiedniki pieniądza. Było to bardzo wygodne rozwiązanie, dlatego stawało się coraz bardziej popularne. Warto jednak wspomnieć, że nie wszyscy chcieli korzystać z magazynowania złota i posiadania kwitów. Wówczas w celu wymiany towaru, należało posiadać samo złoto, zamiast kwitu składowego.

Rozwój pieniądza sprawił, że zaczęto zastanawiać się nad rezygnacją z banknotów na rzecz rachunków bieżących. Wówczas klient chcąc dokonać transakcji udaje się do swojego magazynu, w którym przechowuje pieniądze i wystawia polecenia, na podstawie którego magazyn przekazuje określoną kwotę do magazynu sprzedającego. Obecnie nazywane jest to czekiem.

Wymiana i barter

Wymiana i barter

Powstanie pieniądze w formie takiej, jaką znamy dzisiaj, poprzedzone było wymianą między ludźmi. Dawniej, jeśli np. piekarz chciał posiadać nową parę butów, mógł iść do szewca z propozycją wymiany. Na wymianie, chociaż w nieco innej formie, opiera się współczesna gospodarka. Na czym polega wymiana?

Termin ten można opisać jako umowa między dwoma osobami, której podstawą są produkty lub usługi. Można przypuszczać, że taka wymiana jest korzystna dla tych dwóch stron. Do wymiany najczęściej dochodzi ze względu na dużą różnorodność produktów. Ze względu na różne uzdolnienia i specjalizacje człowieka, powstają różne towary, na które panuje zapotrzebowanie. Wymiana stawała się koniecznością, niejednokrotnie warunkowała także przeżycie.

Początkowo wymiana odbywała się w sposób bezpośredni. Bezpośrednia wymiana określana jest jako barter. Jednakże system ten nie był wystarczająco korzystny ani efektywny. Największe problemy występowały w przypadku niepodzielności danego towaru. Kolejnym utrudnieniem było znalezienie osoby, która akurat potrzebuje wymienić się na dany towar. Często pojawiały się różne potrzeby. Dla przykładu: jeśli pierwsza osoba posiadała chleb na wymianę, a druga takiego towaru potrzebuje, ale nie ma interesującego produktu dla osoby pierwszej, wówczas do wymiany nie dochodziło. Z tego powodu starano się wymyślić bardziej efektywne sposoby wymiany.

Pieniądz wirtualny

Pieniądz wirtualny

Postęp technologiczny można zauważyć także w podejściu do płatności. Transakcje gotówkowe są coraz mniej popularne. Bankowość elektroniczna cieszy się sporym zainteresowaniem nie tylko wśród młodych osób. Warto zauważyć i docenić między innymi ekspresowe przelewy i płatności zarówno kartą debetową jak i kredytową – szybkość transferu pieniędzy na drugą stronę globu jest imponująca.

Płatności za pomocą telefonu komórkowego czy poczty e-mail stały się wyznacznikiem tego, w jakim tempie rozwija się obecnie handel internetowy. Twórcy e-płatności podkreślają, jak ważne są wygodne i intuicyjne rozwiązania. Dodatkowo należy pamiętać o tym, że płatności elektroniczne zazwyczaj są znacznie bezpieczniejsze od zwykłych transakcji gotówkowych. Jak to jest możliwe?

W przypadku dokonywania płatności gotówką, osoba kupująca produkt nie posiada potwierdzenia dokonania wpłaty (sprzedawca może jej zaprzeczyć), a z kolei sprzedawca narażony jest na otrzymanie podrobionych banknotów. Korzystając z płatności elektronicznych zostawiamy ślad po każdej transakcji w rozproszonych bazach danych i nie mamy możliwości zaprzeczenia tego, iż doszło do wymiany pieniędzy. Niestety rozwiązanie to, choć jest bezpieczne, nie gwarantuje bowiem anonimowości. Do naszych danych ma wgląd zarówno pracownik banku, jak i organy ścigania przestępstw podatkowych. Pomimo tego, pieniądz wirtualny ma coraz szersze zastosowanie.

Historia waluty europejskiej

Historia waluty europejskiej

Euro stanowi prawny środek płatniczy, którym posługuje się większość krajów, należących do Unii Europejskiej. Ponadto waluta ta obowiązuje także w innych krajach, które nie zaliczają się do UE. Jest to m.in. San Marino czy Andora. Euro zastąpiło poprzednio stosowaną walutę krajową. Warto nadmienić, że państwa, w których obowiązuje ta waluta nazywane są także Eurolandem.

Pierwsze zamiary odnośnie powstania wspólnej waluty europejskiej powstały w latach 60. XX wieku. Wówczas pomysł ten nie został wdrożony. W kolejnym dziesięcioleciu powstał plan, dzięki któremu wspólna waluta miała być wprowadzona. Pod koniec lat 70. XX wieku utworzono Europejski System Walutowy.

Przełomowym krokiem był Traktat o Unii Europejskiej. Znany jest on także pod nazwą Traktatu z Maastricht. Wówczas powołano Unię Gospodarczą i Walutową. Zadecydowano również konieczność wprowadzenia wspólnej waluty w krajach należących do UGiW. Europejska waluta początkowo nosiła nazwę ECU. Nazwa euro została wprowadzona w 1995 roku. Uzasadnieniem była prostota nazwy oraz identyczną pisownię w każdym języku Unii Europejskiej. Jako symbol Euro przyjęto grecką literę epsilion, która przecięta jest dwiema liniami. Przebiegają one równolegle względem siebie.

Historia polskiej złotówki

Historia polskiej złotówki

Pierwsza, znana moneta powstała za czasów Mieszka I. Znana była pod nazwą denar. Jednakże ze względu na niewielką jej ilość, sprzedaż odbywała się za pomocą innych walut bądź towarów wymiennych. Denar był srebrną monetą, która produkowana była z cienkiej blachy. Były one podbijane specjalnymi pieczęciami. Ponadto na jednej stronie monety, obowiązkowo znajdował się obrazek świątyni. Za czasów Bolesława Chrobrego wizerunek monet ulegał zmianie. Wówczas, znajdujące się na nich napisy miały być kojarzone ze zjazdem gnieźnieńskim.

Kilka wieków później moneta miała znacznie większą grubość. Zmieniła się także jej nazwa na grosz krakowski. Ten typ monety powstał za panowania Kazimierza Wielkiego. Po raz pierwszy, na jednej stronie monety, zaczęto wybijać orła w koronie.

Polską złotówkę zawdzięczamy Zygmuntowi Augustowi. Pomimo nazwy, moneta wyrabiana była ze srebra. W okresie I wojny światowej, złotówka nazywana była polską marką. Dopiero po jej zakończeniu, powrócono do nazwy polski złoty. Kiedy powstały banknoty? Miało to miejsce podczas Powstania Kościuszkowskiego. Wówczas powszechne stały się bilety skarbowe. Emisją banknotów zajmował się także rząd Księstwa Warszawskiego. Wytwarzane przez niego pieniądze nosiły nazwę bilety kasowe.

Polska złotówka przeszła jeszcze wiele zmian i dewaluacji. Obecnie nad emisją złotówki w gospodarce czuwa Narodowy Bank Polski.

Jak powstały monety?

Jak powstały monety?
www.secured-forex.com

Ze względu na swoje właściwości, metale szybko zaczęły być doceniane jako środek płatniczy. Przełożyła się na to m.in. ich trwałość. Metale można ponadto z łatwością dzielić na mniejsze części, przez co ich transport nawet na większe odległości, nie stanowi wyzwania. Pierwszy środek płatniczy stanowiły fragmenty żelaza bądź miedzi. Dopiero później zaczęto wykorzystywać metale szlachetne.

Kupujący chcąc nabyć dany przedmiot, musiał wynegocjować ze sprzedawcą ilość należnego metalu. Ten środek płatniczy był powszechnie wykorzystywany m.in. w Egipcie. Niekiedy z danego metalu tworzono poszczególne przedmioty, za pośrednictwem których również można było dokonać zakupu. Często dla sprzedawcy nie miało bowiem znaczenia czy otrzyma sam metal, czy przedmiot z niego wykonany. Pod uwagę brana była waga metalu.

Mimo, że metoda ta była efektywniejsza, w porównaniu z handlem wymiennym, nie obyło się bez wad. Dokuczliwe było to w szczególności dla sprzedawcy, który za każdym razem musiał pamiętać o odpowiedniej wadze. Ponadto odbywały się, niejednokrotnie długotrwałe, czynności odważania metalu. Z czasem wymyślono, żeby na metalach widniały pieczęcie poszczególnych kupców. Dzięki temu można było uniknąć podejrzeń odnośnie wagi metalu bądź potencjalnego jego zafałszowania. Przyjmuje się, że monety powstały w VII w p.n.e.

Jak powstał pieniądz fiducjarny?

Jak powstał pieniądz fiducjarny?

W miarę dostrzegania problemów z transportowaniem złota i chęcią jego zabezpieczenia, na rynku pojawiły się banki. Początkowo powstały z myślą o bezpiecznym deponowaniu złota. Z czasem jednak to nie wystarczyło, a klienci ówczesnych banków pragnęli handlu bez konieczności przenoszenia złota do kontrahenta.

Sytuacja ta stanowiła idealny grunt pod stworzenie pieniądza fiducjarnego. Osoba posiadająca złoto w banku dostawała od bankiera zaświadczenia o ilości posiadanego złota w formie aktu własności. Akt ten można było przekazywać innym osobom, dzięki temu dokument ten mógł zostać środkiem płatniczym. W miarę rozwoju bankowości, zaczęto udzielać kredyty, które nie zawsze miały pokrycie w złocie.

Obecny pieniądz jaki znamy jest oparty wyłącznie o wiarę w jego wartość rynkową. Współcześnie podaż pieniądza jest regulowana przez banki centralne, które są jego emitentami. Ilość pieniądza w obiegu jest regulowana nie poprzez zasoby złota czy innego metalu szlachetnego w skarbcu, ale za pomocą specjalnych instrumentów polityki monetarnej. Doskonałym tego przykładem jest regulowanie wysokości stopy procentowej. Zmiana stóp procentowych często tłumaczona jest chęcią utrzymania stabilnych cen.